Home

Nieuwe reeks nachten

Vannacht begin ik aan een reeks 3 nachten. Vorige nachten waren heel druk. Eten tussen de medicatie en de verzorgingstoeren is niet ideaal.

Tot op heden doen we nog met 2 de nachtdienst op onze afdeling maar vanaf september wordt het terug alleen en gaat er wel een verpleegkundige instaan voor het gehele verdiep.

We zullen zien wat het geeft en hopen voor het beste. Tot vandaag zijn we nog een Covid – vrij ziekenhuis, maar voor hoelang dat nog is , is maar de vraag.

Zondag gaan we een intervieuw doen , in primeur voor Hamley Books, ook dat is iets om naar uit te kijken.

Zorg goed voor elkaar en voor jullie zelf ! Hou het veilig

Een nieuw doel:

Na de corona is het stilaan tijd voor iets nieuws.

Zoals velen al weten recenseer ik boeken en meestal boeken van Hamley Books.

Zondag organiseer deze jonge uitgeverij een digitale dag over spannende boeken. Het zal een dag zijn met een aantal interviews tussen auteurs en bloggers. Rond 15u15 is het mijn beurt om de auteur J.P Dullers te interviewen naar aanleiding van zijn nieuw boek : De zaak Tom.

het is voor mij een primeur om dit te mogen te doen en ik kijk er met veel spanning naar uit.

Afscheid

Afscheid nemen doet niemand graag

Maar soms moet het

Soms voor even

Soms voor altijd

Afscheid nemen

Soms van dag op dag

Soms na een lange periode

Afscheid nemen

Doet altijd pijn

Afscheid nemen

Soms een nieuw begin

Dirk De Wolf
16/7/2020

Einde verlof

Mijn verlof is bijna ten einde. Ik heb deze tijd gebruikt om eens alles te ordenen in mijn bureau. Mappen controleren en papieren verwijderen. Ik begin terug te werken op zaterdag met een laatdienst.

Ondertussen lezen we wat boeken en fietsen we wat rond.

Stilaan komt het boekenseizoen op gang en zullen er weldra nieuwe recensies verschijnen. Vanaf volgende week zal ik ook iedere zondag proberen om iets te schrijven. Dit kan variëren van een aankondiging van een blog of wat bedenkingen.

Nog even verlof en dan gaan we weer aan het werk. hou jullie goed en voor elk van jullie een fijn verlof.

De kogel door de kerk

Het corona-beestje verdwijnt stilaan uit het openbare leven. Alles komt langzaam weer op gang, wie alle steun gaat betalen maakt voor velen niet uit.

Ook in het ziekenhuis komt alles op gang. Tot 1 september werken we op onze dienst nog met 2 verpleegkundigen, daarna maar 1 en 1 verpleegkundige die de gehele vleugel moet bedienen. Hierdoor verdwijnen er bij ons 2 verpleegkundigen.

Dit zette me aan het denken . Ik bekeek de verschillende mogelijkheden om minder te werken. Een formule, landingsbaan, zag ik wel zitten. Ik werk 80% maar mijn pensioenrechten blijven lijk ik 100% werk. In eerste instantie blies ik alles af maar toen ik hoorde van die vertrekken heb ik alles terug opgestart en dacht om op één januari 2021 te beginnen met deze formule. Ik had vorige vrijdag (12/6) een gesprek met de personeelsdienst in verband met mijn uren. Ik kreeg toen de vraag of ik het zag zitten om op één december 2020 te beginnen? De reden was omdat deze CAO afloopt op 31 december en men niet weet wat de toekomst brengt. Ik was direct akkoord. Nu moet de directie en mijn hoofdverpleegkundige akkoord zijn en we zijn weer een stap dichter.

Ik kan dus meer lezen, dichten en recensies schrijven.

De ogen van de duisternis Dean Koontz

Deze thriller begint heel onschuldig. Tina denkt dat ze haar dode zoon ziet  zitten in een andere auto. Korte tijd later gebeuren er rare zaken en stelt Tina de vraag : Leeft mijn zoon nog?

Tine is een regisseur van een mega-show in een tophotel in Las Vegas. Op een feestje na de premiére maakt ze kennis met een belangrijke advocaat. Deze ontmoeting is het begin van een relatie; maar evolueert snel naar een spannend verhaal. Het is heellevendig geschreven en is film-klaar. De spanning wordt langzaam opgebouwd.

Voorspelde dit boek, zoals de Daily Mail op de cover schreef, de uitbraak van het Coronavirus?

Is Danny, Tina’s zoon dood ?

Met deze vragen in je achterhoofd lees je deze page-tuner in één ruk. Als het verhaal dan nog doorspekt is met mooie zinnen zoals ‘lachen is balsem voor de beproefden’ dan lees je dit in één ruk uit.

Dit was de eerste thriller van Dean Koontz die ik las en deze vraagt naar meer.

De plot zit geweldig in mekaar en verdient voor mij zijn vijf sterren.

 

Messias: mijn recensie

Een gruwelijke moord verstoort een rustige dag bij het team van Liese Meerhout. Het onderzoek, dat langzaam verloopt,  wordt doorkruist door een foto gemaakt kort na de moord. Een onopgeloste moord  uit het verleden maakt de situatie nog complexer.

Tijdens het onderzoek voel je hoe de leden van het team evolueren en ook de onderlonge relaties groeien verder.

Een stom toeval maakt dat het team zicht krijgt op de moordenaar en dan beginnen de puzzelstukjes bijeen te vallen, of dat denkt men.

Toni vindt het leuk om ons steeds op het verkeerde been te zetten. soms denk je dat je nu wel het verhaal kent en door een gebeurtenis wordt het plot helemaal anders. De zoektocht naar de moordenaar en zijn zoektocht naar het verleden maken van deze thriller een page – turner.

Er is één zekerheid in dit boek. Je krijgt steeds antwoord op alle vragen.

Je kan Messias lezen als stand – alone maar dan mis je de evolutie van de teamleden en van de verschillende relaties. Messias handelt over liefde, haat, geweld en vergeven, kortom het leven.

Binnenkort een recensie

Deze thriller van Toni Coppers ligt nu te wachten om te lezen.

Binnen een paar dagen volgt mijn recensie. Toch blijft het overlijden van Renneke bij mij nazinderen. Ik zal ze niet snel vergeten.

Droef nieuws

Renneke is plots verleden. Renneke was een toffe blogster die ik maar kort kende. . Tijdens de boekvoorstelling van Belina Aebi haar recent werk ‘Het Dorp’ werden we door Sandra aan elkaar voorgesteld . We hadden een kort gesprek over boeken en recensies. Ze kwam over als een optimistische vrouw. Haar recensies waren steeds eerlijk en erg gedetailleerd. Ik zal ze missen. Rust in vrede Renneke en veel troost en sterkte aan de familie.